गजल

सिमलको भुवा सरी मन उड्न थालेको छ
अर्थहिन जीवन देखी थकाइ लाग्न थालेको छ।

कहिल्यै नमेटिने भो चोट यो मनमा लागेको
सायद त्यसैले होला मन भाग्न थालेको छ।

स्वच्छ हृदयमा बास बस्न खोज्दा खोज्दै
आफैलाई छली अन्तै डेरा सर्न थालेको छ।

भन्ने गर्थे बुढापाकाले मनको कुनै भर हुन्न
बाध्यता र भोगाईले बिश्वास लाग्न थालेको छ।

गार्हो हुन्छ भन्थे जिउन मन मुटु छुट्टिएर
तिम्लाई छोडी यो मुटु फेरी डेरा खोज्न थालेको छ।

संजिता, चितवन